Rozdział 1. Niezbędne zasoby

Do autokraftu potrzebujemy:

• Kontroler ME;
• Magazyn ME + komórka przechowawcza;
• Interfejs ME (dowolny będzie odpowiedni, ale lepiej użyć hybrydowego, aby w przyszłości pomieścić wszystkie krafy);
• 2 sztuki bezprzewodowego łącznika (można w razie potrzeby zastąpić kablami ME);
• Smart kabel ME/gęsty;
• Szyna eksportu i importu ME,
• Duży terminal wzorców;
• Skrzynka (dowolna);
• Wycinak. Koniecznie zwykły;
• Nóż z kwarcu + sztabka żelaza;
• Kompresor neutronowy;
• Kondensator materii;
• Zasoby potrzebne do stworzenia singularności (w moim przypadku 7350 bloków czerwonego kamienia), a także sama singularność (w moim przypadku również singularność z czerwonego kamienia).

Rozdział 2. Kodowanie wzorców dla dużego warsztatu

Wzorce można kodować zarówno na dużym terminalu wzorców, jak i na zwykłym terminalu wzorców, ale łatwiej i szybciej zrobić to na dużym.

2.1 Bierzemy do ręki kwarcowy cutter i klikając prawym przyciskiem myszy otwieramy jego interfejs. Wkładamy sztabkę żelaza i wpisujemy dowolną nazwę, po czym zabieramy „Nazywający prasę dla wycinaka” do ekwipunku (rys. 1).

Rysunek 1 – tworzenie nazywającej prasy dla wycinaka

2.2 Następnie należy wrzucić „Nazywający prasę dla wycinaka”, który stworzyliśmy wcześniej do zwykłego wycinaka oraz włożyć 1 dowolny zasób, aby rozpoczął się proces zmiany nazwy (rys. 2). Na wyjściu otrzymujemy zmieniony zasób (rys. 2.1).

Rysunek 1.1 – proces zmiany nazwy zasobu

Rysunek 1.2 – zmieniony zasób

Zbieramy go i wkładamy do ekwipunku, w przyszłości nam się przyda.

2.3 Po wykonaniu p. 2.1, 2.2, zanim rozpoczniemy kodowanie wzorca, musimy trochę zająć się matematyką. Do singularności z czerwonego kamienia potrzebujemy 7350 bloków czerwonego kamienia. Przeprowadzamy proste obliczenia matematyczne: 7350/64=114,84 stosów czerwonego kamienia. Następnie 114x64=7296 bloków czerwonego kamienia. Odejmujemy 7296 od 7350 i otrzymujemy resztę 54 bloków czerwonego kamienia. To znaczy, potrzebujemy 114 stosów + 54 bloki czerwonego kamienia.

2.4 Przechodzimy do tworzenia wzorca: Ustawiamy tryb tworzenia wzorca „piec” i wypełniamy 80 slotów w kodowniku wzorców czerwonym kamieniem, a w ostatnim slocie kładziemy 1 czerwoną pył, a w slocie wyjścia kładziemy zmienioną rzecz, którą otrzymaliśmy w p. 2.2 i kodujemy 1 z 2 potrzebnych nam wzorców (rys. 2)

Rysunek 2 – tak powinien wyglądać 1. wzorzec

Następnie przechodzimy do kodowania 2. wzorca. Układamy pozostałą liczbę bloków, a także kładziemy zmienioną rzecz z p. 2.2, w slocie wyjścia kładziemy singularność z czerwonego kamienia (rys 2.1)

Rysunek 2.1 – widok 2. wzorca

Na tym kończy się cała wstępna przygotowania. Przechodzimy do budowy autokraftu.

Rozdział 3. Proces budowy autokraftu

3.1 Należy umieścić bezprzewodowy łącznik i podłączyć go do skrzynki przez interfejs ME (rys. 3). Do interfejsu ME należy włożyć wzorce, które stworzyliśmy w p. 2.4 (rys. 3.1).

Rysunek 3 - interfejs ME podłączony do skrzynki

Rysunek 3.1 - wzorce w interfejsie ME

3.2 Następnie należy stworzyć dodatkowy system ME i przez szyny importu ME zrobić tak, aby zasoby, które trafiają do skrzynki, trafiały do systemu ME (rysunek 4-4.1). Aby przyspieszyć proces pobierania przedmiotów, można dodać 1-2 szyny i włożyć w nie karty przyspieszenia.

Rysunek 4 – system ME

Rysunek 4.1 – Podłączenie szyny importu ME od systemu ME do skrzynki

3.3 Następnie stawiamy wycinak i podłączamy go do nowo utworzonego systemu ME. Wewnątrz wycinaka kładziemy „Nazywający prasę dla wycinaka” uzyskany w p. 2.1. Na wycinaku stawiamy 1 szynę eksportu i 1 szynę importu, szynę eksportu łączymy z systemem ME. Szynę importu na razie zostawiamy w spokoju. (rys. 5).

Rysunek 5 – wycinak

Do szyny eksportu wkładamy zapas czerwonego pyłu (rys. 5.1)

Rysunek 5.1 – konfiguracja szyny eksportu

3.4 Następnie należy podłączyć szynę importu, która zabiera zasoby z wycinaka do głównego systemu ME (rys. 5.2). Aby uniknąć połączeń kabli ME w niepotrzebnych miejscach, można użyć kotwicy kablowej.

Rysunek 5.2 – podłączona szyna importu do głównego systemu ME

3.5 Stawiamy kompresor neutronowy i podłączamy do niego szynę eksportu (szyna musi być umieszczona od góry, gdyż wejście jest tylko z tej strony). Szyna eksportu musi być podłączona do dodatkowego systemu ME (rys. 6). Do szyny eksportu wkładamy zapas bloków czerwonego kamienia (rys. 6.1). Aby przyspieszyć dostawę, można użyć kart przyspieszających.

Rysunek 6 – kompresor neutronowy

Rysunek 6.1 – konfiguracja szyny eksportu

3.6 Stawiamy szynę importu na kompresorze neutronowym i podłączamy ją do głównego systemu ME (rys. 7).

Rysunek 7 – podłączona szyna importu do głównego systemu ME

3.7 Stawiamy kondensator materii i podłączamy go do dodatkowego systemu ME przez szynę eksportu (rys. 8). Do szyny eksportu musi trafiać przedmiot, który zmieniliśmy przez wycinak w p.2.2 (rys. 8.1).

Rysunek 8 – kondensator materii

Rysunek 8.1 – utylizacja niepotrzebnego przedmiotu

Rozdział 4. Uruchomienie autokraftu.

4.1 Po wszystkich wykonanych czynnościach możemy uruchomić oczekiwany autokraft i w końcu zautomatyzować ten proces. Na końcu autokraftu powinniśmy otrzymać gotową singularność (rys. 9).

Rysunek 9 – udało mi się..

P.S. Na koniec chciałbym powiedzieć, że stworzenie tego przewodnika nie było aż tak trudne, ile nużące... Mam nadzieję, że ten przewodnik pomoże komuś poznać coś nowego, aby stworzyć ten autokraft po raz pierwszy, lub ulepszyć już istniejący. Dziękuję za uwagę!